Οτιδήποτε και αν επιχειρήσεις να ξεκινήσεις σε αυτό τον κόσμο, πρέπει αρχικά να εκκινήσει με μικρά βήματα πριν τρέξει για να καλύψει απόσταση και να αγγίξει νέο έδαφος. Αυτό ακριβώς έκαναν οι διοργανωτές του Power of the Night το οποίο θα διεξαχθεί φέτος για ένατη συνεχόμενη χρονιά. Κάθε χρόνο η σκηνή μεγάλωνε (κυριολεκτικά) όπως και τα νούμερα. Περισσότερος κόσμος, περισσότερα συγκροτήματα, περισσότερη μέταλ! Φέτος οι διοργανωτές τοποθέτησαν και πάλι το φεστιβάλ στην καρδιά της πρωτεύουσας, πάνω στο γρασίδι ανάμεσα στην ιστορία του τόπου μας και το τείχος της, ανέκαθεν, κοσμοπολίτικης Λευκωσίας.

Από το μικρό ξεκίνημα του φεστιβάλ αυτού (στο αμφιθέατρο Λακατάμιας) ο χαρακτήρας της μέταλ επί σκηνής ήταν πάντα power, εξού και το όνομα. Με το καλό φέτος θα έχουμε και άλλες πτυχές της μουσικής που λατρεύουμε επί σκηνής κάτι που ανοίγει νέους ορίζοντες με την πιθανότητα στο μέλλον να μεταμορφωθεί το POTN σε ένα κανονικότατο φεστιβάλ μέταλ στο οποίο θα θέλει να παρευρεθεί κόσμος από όλη την Ευρώπη (και γιατί όχι από ακόμη πάρα πέρα… τα αδέλφια και οι αδελφές μας από την Μέση Ανατολή για παράδειγμα διψάνε για μέταλ. Περισσότερα για αυτό σε λίγο…).

Από όλες τις διοργανώσεις του Power of the Night η φετινή πρέπει να είναι η καλύτερη και περιμένω πως και πώς να ανοίξουν οι πύλες την Παρασκευή. Στην σκηνή θα ανέβουν συγκροτήματα από τέσσερις διάφορες χώρες (Headliners οι Πολωνοί Crystal Viper και οι πασίγνωστοι Αμερικανοί Manilla Road) ενώ το μενού για ακόμα μια φορά δεν θα έχει μόνο power metal κάτι που μόνο θετικό μπορεί να είναι. Όχι επειδή τρέχει το οτιδήποτε με την power αλλά έχοντας περισσότερη ποικιλία φέρνεις περισσότερο κόσμο μπροστά από την σκηνή και δίνεις ευκαιρίες σε άλλα συγκροτήματα να συμμετάσχουν. Γενικά, μεγαλώνεις σαν οργάνωση με αυτό τον τρόπο.

Οι συναυλίες του καλοκαιριού κύλησαν σε καλά επίπεδα μέχρι στιγμής με μόνο τα δυο gigs της Λεμεσού να μην τραβούν τον κόσμο που θα έπρεπε ίσως. Δεν ξέρω ποιος ακριβώς ήταν ο λόγος για αυτό ωστόσο έχουμε ακόμα δρόμο και αρκετές συναυλίες για να «σουμάρουμε» στο τέλος του Αυγούστου το πόσο METAL ήταν το φετινό καλοκαίρι (hint: κουττούτζιν ως τώρα!).

Πίσω στο POTN, περιμένουμε αρκετό κόσμο να κατέβει για το φετινό φεστιβάλ, όχι μόνο από την Κύπρο αλλά και από άλλες χώρες. Σαν φεστιβάλ έχει τα φόντα να γίνει ΤΟ event του καλοκαιριού και αν αυτό συμβεί τότε θα αναγκαστούν οι διοργανωτές να απλώσουν ΑΚΟΜΑ περισσότερο τα φτερά τους και ποιος ξέρει που θα μας βγάλουν τα επόμενα χρόνια. Για να γίνει αυτό όμως πρέπει να έρθει κόσμος και γι’ αυτό χαίρομαι ιδιαίτερα που βλέπω ονόματα όπως Vomitile και Ladderman στην αφίσα που θα αντιπροσωπεύσουν και άλλες πτυχές της σκηνής (όπως έπραξαν οι Dark Poetry, Infected Syren, Temple of evil και άλλοι στο παρελθόν) φέρνοντας και άλλο κόσμο. Στο κάτω-κάτω της γραφής (έλεος…) πρόκειται για μια metal γιορτή που πρέπει να απολαύσουμε σαν μια μεγάλη ενωμένη κοινότητα μιας και αυτό ακριβώς είμαστε. Όχι μόνο σε αυτό το νησί αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αυτές της μέρες είμαι σίγουρος πως έχετε αντιληφθεί το πώς πολλοί άνθρωποι ρίχνουν άγριες ματιές προς το Ισραήλ. Δεν πρόκειται να αγγίξω τις πολιτικές πτυχές του όλου θέματος, απλά θα πω πως δεν πρέπει ΠΟΤΕ να πεθαίνουν παιδιά ΠΟΥΘΕΝΑ. Μην ξεχνάμε πως για πολιτικά παιχνίδια και στραβωμένους πατριδόκαυλους (όλων των πλευρών) το νησί μας έχει μέχρι σήμερα την μοναδική χωρισμένη πρωτεύουσα του πλανήτη. Που το πάω με αυτό; Η Pitch Black Records ανακοίνωσε πως τον Οκτώβριο θα απολαύσουμε τους ισραηλίτες (yeap…) Orphaned Land εδώ στην Κύπρο. Οι Orphaned Land αποτελούν ένα συγκρότημα που τόλμησε να παίξει μέταλ σε μια χώρα και ένα χώρο όπου αυτό ήταν τουλάχιστον απαγορευτικό. Ήταν πραγματικά πρωτοπόροι. Ταυτόχρονα η θεματολογία του συγκροτήματος έχει να κάνει αποκλειστικά με το πώς είμαστε όλοι ΈΝΑ έστω και αν ο το μονοπάτι μέσα από το οποίο επέλεξαν να διαδώσουν το μήνυμα τους είναι θρησκευτικό. Το μήνυμα είναι το ίδιο. Ανήκουμε όλοι στην ίδια οικογένεια και αυτό πρέπει να δείξουμε και στο Power of the Night σαν η μέταλ κοινότητα της Κύπρου. Περιμένουμε να έρθει η ώρα που θα ηχήσουν οι αμανέδες του Kobi (ντυμένος με λευκό σεντόνι, συμβολίζοντας τον χριστό. Εδώ να δω την αντίδραση τον ψευτοθιγμένων καθωσπρεπόλορδων που πήραν ανάποδες με ένα χαζό συμβάν στην Λεμεσό…) αλλά μέχρι τότε έχουμε.

For now, ετοιμάζουμε σβέρκους και συκώτια για το μεγαλύτερο metal φεστιβάλ που έγινε ποτέ στο νησί μας. Καλό headbanging σε όλους!

Onwards and upwards

A Solemn Manticore