Ο συντάκτης μας Φίλιος Μαλεκκίδης σε μια σύντομη φιλική κουβέντα με τον Νίκο Σιγλίδη των The Silent Rage συζήτησαν αρκετά πράγματα με κεντρικό άξονα της συζήτησης πάντα τον 1ο ολοκληρωμένο δίσκο των power metallers από την Ελλάδα.

CS: Γεια σου Νίκο.

ΝΣ: Γεια και σε σένα Φίλιο

CS: Αρχικά θα ήθελα με λίγα λόγια να μας πεις ποιοι είναι οι The Silent Rage;

ΝΣ: Οι The Silent Rage υπάρχουν από το 2006, μετρούν 10 χρόνια ζωής. Σε αυτά τα 10 χρόνια κατάφεραν να κυκλοφορήσουν 2 Εps’ το 2009 το ομότιτλο The Silent Rage και το 2011 το Harvester of Souls όπου και ήταν αυτό που μας έφερε πιο κοντά στην Κύπρο παίζοντας τότε με τους Heathendom και τους Mortem Atra στη Λεμεσό. Μετά από αυτό ουσιαστικά η μόνη μας κυκλοφορία είναι το The Deadliest Scourge που κυκλοφόρησε την 1η Ιουλίου από την Alone Records. Ακόμη ένα σημαντικό πράγμα για τους The Silent Rage είναι ότι αξιοθήκαμε να ανοίξουμε δίπλα σε ονόματα που σεβόμασταν ως οπαδοί και τελικά μοιραστήκαμε την σκηνή μαζί τους, αυτοί είναι μεταξύ άλλων οι Shadow Gallery, οι Rage, οι Grave Digger, οι Stratovarius και οι Rotting Christ μέχρι στιγμής.

CS: Πρώτα θέλω να μιλήσουμε λίγο για το πως εμπνέεστε για την μουσική και τους στίχους σας; Η οικονομική και κοινωνική κρίση που βιώνουμε όλοι μας, επηρέαζει την μπάντα μουσικά ή στιχουργικά;

ΝΣ: Η θεματολογία ποικίλει ανάλογα με το κομμάτι, αλλά ας ξεκινήσω από το 2ο ερώτημα σου, μουσικά δεν θα έλεγα ότι μας επηρεάζει η κρίση και όλο αυτό που γίνεται γύρω μας αλλά στιχουργικά για παράδειγμα στο Τhe Deadliest Sourge αν διαβάσει κάποιος τους στίχους τους “Prosylitize of the Masses” και του “Beetween Harmony and Sorrow” θα δει ότι ουσιαστικά είναι βασισμένα στο τι γίνεται εκεί έξω. Υπάρχουν κομμάτια που είναι επηρεασμένα από ταινίες όπως είναι το “My Race wont Last” και υπάρχουν και άλλα που είναι επηρεασμένα από video games. Την μουσική την έγγραφα κυρίως εγώ, τα ερεθίσματα είναι πάρα πολλά, μπόρω να πω ότι είναι ένα μοντέρνο power metal ηχόχρωμα.

CS: Δέκα χρόνια ύπαρξης μέχρι την πρώτη κυκλοφορία, ήταν σκόπιμο;

ΝΣ: Όχι δεν ήταν καθόλου σκόπιμο, εγώ προσωπικά το ήθελα πολύ νωρίτερα αλλά οι συγκυρίες δεν επέτρεπαν να βγει πιο νωρίς ο δίσκος. Ο δίσκος σηματοδότησε μια νέα σελίδα στην πορεία της μπάντας, μια δεκαετία πολύ σκληρή με πολλή δουλειά και αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς ακούγοντας το 1ο EP μέχρι και το Τhe Deadliest Sourge θα διαπιστώσει ότι η μπάντα έχει δουλέψει πάρα πολύ στο να φτιάξει τον δικό της ήχο, ακούς ότι η μπάντα εξελίσσεται, δεν παραμένει στάσιμη.

CS: Περίγραψε μας λίγο τον τρόπο που δουλέψατε για τον δίσκο.

ΝΣ: Το βαμπίρ από την Ναζαρέθ ήρθε και έμεινε στην Αθήνα, για να κάνω και ένα λογοπαίγνιο και μας ήπιε το αίμα. Όταν αποφασίσαμε να δουλέψουμε με τον Φώτη (Benardo) ήμασταν απόλυτα πεπεισμένοι ότι αυτός είναι ο καταλληλότερος, όταν άκουσε τα κομμάτια μας συμβούλεψε πάρα πολύ, υπήρξαν κομμάτια που βοήθησε πολύ και στην δομή τους, λειτούργησε κανονικά σαν παραγωγός και όχι παραγωγός με την έννοια του πατάω τα κουμπάκια και ηχογραφώ. Ήθελε και νιώθω ότι κατάφερε να φέρει τον καθένα στα όρια του και να πάρει το καλύτερο από αυτόν. Σε ότι αφορά το εξώφυλλο ο δημιουργός του logo μας, Rainer Kalwitz μας είπε ότι υπάρχει ένας μαθητής του ο οποίος μπορεί να αποτυπώσει πλήρως αυτό που θέλαμε και αυτός ήταν ο Michał Karcz ο οποίος έχει αποτυπώσει πλήρως τον τίτλο σε εικόνα, απεικονίζει ακριβώς την νεκρική μάστιγα που υπάρχει γύρω μας ειδικά με τόσο κόσμο που έχει φύγει φέτος.

CS: Πέραν της εξαιρετικής δουλειάς που κάνατε και εσείς και ο Φώτης αλλά και το εξώφυλλο που είπαμε πριν παρατηρώ ότι η ομάδα του Τhe Deadliest Sourge είναι πολύ μεγαλύτερη, μίλησέ μας λίγο για τις συμμετοχές στο δίσκο.

ΝΣ: Στον δίσκο υπάρχουν 4 guests, οι οποίοι με την συμβολή τους κατάφεραν να δώσουν ένα πολύ ιδιαίτερο χαρακτήρα στα κομμάτια που συμμετείχαν. Ο Θεόφιλος Κρητικός που είναι ο κατά σειρά πρώτος εμφανιζόμενος είναι αυτός που έγραψε το intro, “Signal of War”, ακούγοντας το intro με το επόμενο κομμάτι “My Race wont Last” μπορεί ο οποιοσδήποτε να καταλάβει γιατί το intro αυτό βρίσκεται στον δίσκο. Δεύτερος σε σειρά εμφάνισης είναι ο πολύ καλός μου φίλος Apollo Papathanasio (Spiritual Beggards, ex-Firewind) στο “Sin of a Pilgrim” όπου θέλαμε να υπάρχει μια συμμετοχή στα φωνητικά και ο Apollo με μεγάλη του χαρά και φοβερό επαγγελματισμό σε σύντομο χρονικό διάστημα έκανε φανταστική δουλειά και πραγματικά με τον Steve έχουν δέσει αρμονικά και είναι ίσως ένα από τα καλύτερα ντουέτα που έχω ακούσει. Οι άλλοι 2 συμμετέχοντες είναι στο κομμάτι “Shadow Spirit” to οποίο δεν θέλαμε να είναι ένα απλό folkish κομμάτι και σκεφτόμασταν τι όργανα να βάλουμε για να γίνει πιο ιδιαίτερο, ο νονός του oriental metal, Yossi Sassi (Solo, ex-Orphaned Land) παίζει Ούτι και ο Vladimir Reshetnikov του οποίου ξέροντας το παίξιμο του ως οπαδός των Arkona και παίζει γκάιντα Γαλικίας και Σοπίλκα, έδεσαν και τα 2 τόσο αρμονικά που τον ευχαρίστησα για την πρωτοβουλία που πήρε και το έκανε. Αυτές οι δύο συμμετοχές έχουν καταφέρει να ενώσει την Ανατολή και τον μυστικισμό της με την δύση των Κελτών.

the-silent-rage-the-deadliest-scourgeCS: Σε τι φάση βρίσκουμε του The Silent Rage αυτή τη περίοδο, υπάρχουν πλάνα για την προώθηση του δίσκου; Θα σας δούμε στην Κύπρο πάλι, μετά την 1η σας φορά εδώ το 2012;

ΝΣ: Αυτή την περίοδο κάνουμε μόνο πρόβες και ψάχνουμε παράλληλα να δούμε τι θα κάνουμε με συναυλίες από Φλεβάρη και μετά, γιατί όπως και να το κάνουμε οι The Silent Rage είναι μια μπάντα που παίζει lives και ειδικά με τον δίσκο πρέπει και θα το υποστηρίξουμε όσο περισσότερο μπορούμε. Υπάρχουν σκέψεις για lives σε Ελλάδα και εξωτερικό και εννοείται η Κύπρος είναι πάντα μια από τις επιλογές μας, περάσαμε πολύ ωραία το 2012.

CS: Και τώρα η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου, τι εικόνα έχετε για την metal σκηνή της Κύπρου; με την εμπειρία που έχετε και αυτά που πιθανώς να έχετε ακούσει.

ΝΣ: Η μουσική σκηνή της Κύπρου είναι πολύ ανερχόμενη, έχει βγάλει παναξιόλογες μπάντες και δεν μιλάω μόνο για τα κλασσικά σχήματα Armageddon, Arrayan Path για παράδειγμα οι Blynd είναι κατά την γνώμη μου η ηγετική μορφή στον ακραίο ήχο στο νησί. Από κει και πέρα υπάρχουν πολύ καλές ανερχόμενες μπάντες όπως είναι οι R.U.S.T.Χ., οι Memoriam και άλλα τόσα ονόματα που δεν μπορώ να θυμηθώ τώρα. Σε όλο αυτό για ανόρθωση της κυπριακής σκηνής πρέπει να βγάλω το καπέλο σε ένα άνθρωπο ο οποίος λέγεται Φοίβος Παπαδόπουλος, ο οποίος για εμένα είναι ο συνδετικός κρίκος της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου μέσω της Pitch Black με την Κύπρο. Φοίβο, σε ευχαριστώ για την γνώση που μου μεταλαμπάδευσες σε ότι αφορά την κυπριακή metal σκηνή.

CS: Έχετε κάνει σκέψεις για επόμενη κυκλοφορία;

ΝΣ: Όχι και δεν υπολογίζω να βγει πριν τα τέλη 2018. Όπως είπα και πριν στόχος είναι να προωθήσουμε αυτό το δίσκο όσο περισσότερο μπορούμε και μετά θα το δούμε πιο σοβαρά για 2ο δίσκο.

CS: Αν στην μπάντα ρωτούσατε ο ένας τον άλλον για το μέλλον της θα είχατε μια συγκεκριμένη απάντηση να μας δώσετε;

ΝΣ: Με πλήρη επίγνωση θα σου πω ότι δεν ξέρω. Το μόνο πλάνο που υπάρχει είναι κυκλοφορία δίσκου, προώθηση, σύνθεση και επόμενος δίσκος.

the-silent-rageCS: Τέλος, με μια λέξη πείτε μας τι έχει ο δίσκος και πρέπει να τον ακούσει κάποιος.

ΝΣ: Φρεσκάδα θα έλεγα, είναι power metal του 2016, δεν είναι κλασσικό power metal, μπορεί να ακούσεις δομές και riffs από κλασσικό  power metal αλλά η όλη του προσέγγιση είναι καθαρά 2016. Μοντέρνα παραγωγή, πιο ογκώδη, στο ηχόχρωμα μας χρησιμοποιούμε και clean και growl φωνητικά σε σημεία. Όποιος ακούσει τον δίσκο μπορεί να καταλάβει ότι όλα έχουν την θέση τους, είναι όλα όσο πιο πολύ μετρημένα θα μπορούσε να είναι.

CS: Σε ευχαριστώ για την συνέντευξη, καλή συνέχεια και ελπίζω να σας δούμε σύντομα στην Κύπρο! Οι τελευταίες γραμμές σας ανήκουν να πείτε ότι θέλετε στους φίλους του Chromium Sun.

ΝΣ: Εγώ σε ευχαριστώ Φίλιο για την συνεχή στήριξη και το Chromium Sun. Το μήνυμα μου για τους φίλους στην Κύπρο είναι να υποστηρίζετε το τι γίνεται εκεί, ακούστε τον δίσκο μας και να μας περιμένετε στο νησί σύντομα.