Οι Εν Ψυχρώ είναι (δυστυχώς) μια από τις ελάχιστες σπίθες hardcore δραστηριότητας στο νησί. Και αυτό αυτόματα τους κάνει ένα από το πιο σημαντικά συγκροτήματα στο Κυπριακό underground γιατί πρεσβεύουν ασυμβίβαστα την βασική αξία της ατομικής και καλλιτεχνικής ανεξαρτησίας που έρχεται από τη DIY κουλτούρα.  Μια κουλτούρα η οποία γαλούχησε ορδές επίδοξων επαναστατών και μουσικών ταραχοποιών ανά την υφήλιο. Δεν καινοτομούν, δεν γράφουν μακροσκελή μουσικά έπη, δεν ακολουθούν μόδες – αντιπροσωπεύουν μια ιδέα, ένα τρόπο ζωής σε ένα επίπεδο πάθους και ακεραιότητας που λίγοι μπορούν να μιμηθούν. Σεβαστοί τόσο από τους λιγοστούς punkηδες αλλά και από το μεταλλικό κοινό, το Chromium Sun πέρασε για λίγο από τις εξέδρες για να συνομιλήσει με ένα από τα πλέον ενεργά μέλη της σκηνής και ιδρυτή της μπάντας, Γιώργο Καρακασιάν.

Ερωτήσεις από τον Ανδρέα Saprogoat

Χαίρε Γιώργο! Καταρχάς μιας και είναι η πρώτη φορά που σας έχουμε στο zine δώσε μας ένα βιογραφικό της μπάντας.

Οι Εν Ψυχρώ σχηματίστηκαν τον Ιούλιο του 2011 στην Λευκωσία. Η αρχική σύνθεση της μπάντας αποτελείται από τον Γιώργο (Φωνή/Κιθάρα), Μάριο ‘’Punkunin’’ (Μπάσο/Φωνή), Στέφανο (Κιθάρα/Φωνή) και Αχιλλέα (Τύμπανα/Φωνή). Εκείνη την περίοδο είχα επικοινωνία με τον Μάριο και τον Αχιλλέα, οι οποίοι με τον Στέφανο έκαναν πρόβες αραιά παίζοντας δικά τους κομμάτια ως ”Γκροτέσκο”. Τους πρότεινα να δοκιμάσουμε να παίξουμε ένα-δυο κομμάτια που είχα γράψει μουσική, γοητευμένος από τον d-beat ρυθμό και τον ωμό ήχο. Αφού δοκιμάσαμε ενθουσιαστήκαμε και συμφωνήσαμε να συνεχίσουμε. Ένα απόγευμα σ’ ένα καφενείο όπου συχνάζαμε, γνώρισα τον Στέφανο και τον κάλεσα να δοκιμάσουμε να παίξουμε οι τέσσερις. Έτσι ξεκίνησε η πρώτη περίοδος της πορείας της μπάντας που διήρκεσε μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού του ‘14. Δώσαμε αρκετές ζωντανές εμφανίσεις σε επαρχίες της Κύπρου και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους στην Ελλάδα.

Το Νοέμβριο του ’11 ηχογραφήσαμε ζωντανά στο ‘Playroom Studio’ στη Λευκωσία το demo cd που κυκλοφόρησε από τα μέλη της μπάντας την επόμενη χρονιά. Το καλοκαίρι του ’13, η ‘Deathforce Records’ κυκλοφόρησε ένα promo split cd με τους Slaktgrav από Θεσσαλονίκη. Το φθινόπωρο του ’13 τα label των συγκροτημάτων ‘First Of The Mohicans Records’ και ‘Fleshbug Records’ κυκλοφόρησαν το split ep με τους Kyffpack από την Γερμανία. Τον χειμώνα του ’14, η ‘Clean Head Productions’ κυκλοφόρησε το 4 way split cd με τους Headcleaner, Grassroll και Wreckage από ζωντανή ηχογράφηση που έγινε στο ‘Massroom Studio’, στις 25/07/2013 στην Θεσσαλονίκη.

Επίσης, συμμετοχή στις συλλογές ‘Μοναδικές Επιτυχίες Σε Περίοδο… Κρίσης #2’ της ηρακλειώτικης ‘Underground Union’ και ‘A New World In Our Hearts’ της ισπανικής ‘Iron Column Records’.

Το καλοκαίρι του ’15, η ‘Rusted Lock’ (σ.σ. κυπριακό DIY label) κυκλοφόρησε το πρώτο μας άλμπουμ σε LP με τίτλο ‘Απρόσωπη μάζα’ που περιέχει δεκατρία κομμάτια.

Ακολούθησε μια παύση περίπου ενός έτους…

Έτσι, από το καλοκαίρι του ’15 μέχρι σήμερα (δεύτερη περίοδος), η μπάντα είναι ενεργή με την ακόλουθη σύνθεση: Γιώργος: Φωνή/Μπάσο, Στέφανος: Κιθάρα, Κωνσταντίνος: Τύμπανα

Οι στίχοι σας είναι ευθείς και ιδιαίτερα καυστικοί. Σε αντίθεση με το metal, που εξυπηρετεί και κάποια ανάγκη για απόδραση από την πραγματικότητα, εσείς αντλείτε υλικό από το συγκεκριμένο κοινωνικό πλαίσιο που βιώνει ο καθημερινός Κύπριος πολίτης. Τι είναι αυτό που διεγείρει περισσότερο τον θυμό και την επιθετικότητα που εκφράζετε τόσο στιχουργικά αλλά και μουσικά;

Είναι τ’ αντανακλαστικά μας σε κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής , η άρνησή μας  να ζήσουμε σαν σύγχρονοι σκλάβοι.  Επίσης αντλούμε υλικό από τις προσωπικές στιγμές που βιώνουμε σαν άτομα, είτε είναι απογοήτευση, θυμός ή χαρά. Η ζωή γενικά είναι μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης.

Υπάρχουν δυο μεγάλες σχολές – από τη μια η Αμερικάνικη με κύριους πρεσβευτές τους Minor Threat, Circle Jerks και Black Flag και από την άλλη το Αγγλικό crust με Amebix, Doom, Hellbastard κ.α. Αν και δανείζεστε στοιχεία και από τις δυο (συν και το thrash) εσείς που νιώθετε πιο κοντά, ηχητικά και αισθητικά;

Όπως σωστά αναφέρεις, δανειζόμαστε στοιχεία και απ’ τις δυο σχολές, εφόσον και οι τρεις μας έχουμε τα προσωπικά μας ακούσματα και επιρροές, τα οποία συγχωνεύουμε όσο μπορούμε στα τραγούδια μας. Το αποτέλεσμα όμως μας φέρνει πιο κοντά στην παλιά σχολή του βρετανικού hardcore punk και crust.

Η ιστορία του punk rock είναι γεμάτη με συγκροτήματα που στο δρόμο μεταλλάχθηκαν σε παρωδίες του εαυτού τους. Κάπου στα τέλη του 70 το punk έχασε τα «δόντια» του θα λέγαμε και έγινε μόδα. Το hardcore από την άλλη μέσω της ασυμβίβαστης DIY νοοτροπίας του παράμεινε κάπως πιο αγνό, χωρίς να χαθεί το πρωταρχικό πνεύμα της εποχής. Ίσως τελικά κάποιες μορφές μουσικής υποκουλτούρας είναι καλυτέρα να μένουν underground;

Πλέον τα πάντα μπορούν να γίνουν «mainstream». Το punk ξεκίνησε ως μια αντίδραση στο καθεστώς και στην προσπάθειά του να πολεμήσει το σύστημα κατέληξε να αφομοιωθεί από το σύστημα, έγινε δηλαδή μια μόδα, η οποία δυστυχώς συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Από εκεί ξεκίνησε και το hardcore, ως μια προσπάθεια διατήρησης αυτής της αντίδρασης – αντίστασης. Την όλη φάση συνοψίζει απόσπασμα των στίχων του τραγουδιού «Μύθος ή πραγματικότητα;» από τους «Ξεχασμένη Προφητεία»:

Στο τέλος τι έμεινε απ’ όλα αυτά;

Τι απογίναν όλα τα άγρια παιδιά;

Εκείνοι που φώναζαν γιά ειρήνη κι αναρχία

ενάντια σε κράτη, στρατό καί εξουσία;

Απόμειναν οι δίσκοι – καί τούτοι γιά συλλέκτες,

χιλιάδες διαφημίσεις, μπλουζάκια, κασέττες…

Πάρε το ένα, αγόρασε το άλλο,

πουλάνε τις κραυγές μας με κέρδος μεγάλο’

Στην τελική, το να παραμείνει οποιαδήποτε μορφή μουσικής υποκουλτούρας στην underground φάση εξαρτάται από τις ίδιες τις μπάντες και τα άτομα που είναι στη φάση, επομένως είναι θέμα ατομικό αλλά και συλλογικό. Και αυτό γιατί το punk/hardcore είναι νοοτροπία, είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζεις τη ζωή, τους συνανθρώπους σου και γενικά την κοινωνία στην οποία ζεις, δεν είναι ούτε τα σκισμένα ρούχα, ούτε οι μοϊκάνες.

Το εγχώριο hardcore τοπίο υπολείπετε πολλά αυτή τη στιγμή – κινητικότητα, fanzines, συνεργατικότητα, δράση. Με άλλα λόγια λείπει ΣΚΗΝΗ. Πως τα βλέπεις τα πράγματα από τη δική σου οπτική γωνία;

Είναι δύσκολο για μια μπάντα σαν τους Εν Ψυχρώ να δραστηριοποιείται στην Κύπρο, εφόσον ελάχιστα άτομα γουστάρουν αυτό το είδος μουσικής. Ο περισσότερος κόσμος έχει μια λανθασμένη εντύπωση για το τι είδος παίζουμε και γενικά για την πανκ υποκουλτούρα. Σκέψου πόσο δύσκολο είναι να είσαι η μοναδική ενεργή μπάντα στην Κύπρο  που να παίζει αυτό το είδος.

Όταν ξεκίνησε η μπάντα μέχρι τα μέσα του ’14, υπήρχαν δραστήρια άτομα που οργάνωναν  live και φεστιβάλ με συμμετοχή συγκροτημάτων από την Ελλάδα, σε συνδυασμό με παρεμβατικό κοινωνικό χαρακτήρα. Υπήρχε δηλαδή μια κινητικότητα και όλα έδειχναν πως θα υπήρχε μια ανοδική πορεία για την τοπική σκηνή. Σκοπός μας άλλωστε, ήταν να βοηθήσουμε όσο μπορούμε με τον δικό μας τρόπο στη δημιουργία μιας τέτοιας σκηνής στην Κύπρο.

Δυστυχώς όμως τα πράγματα δεν πήγαν κατ’ ευχήν.  Αρκετός κόσμος που στήριζε τη φάση έφυγε για σπουδές στο εξωτερικό. Επίσης για διάφορους λόγους, η μπάντα έκανε παύση για ένα χρόνο περίπου, όπως ανέφερα πιο πάνω, εντούτοις δεν τα παρατήσαμε και προσπαθούμε πάντα για το καλύτερο.

Πάνω σε αυτό, το hardcore απαιτεί ενέργεια και μια κοινωνική δυσανασχέτηση και συνείδηση. Σαν λαός όμως είμαστε γενικά πιο παθητικός, πιο πράος και γενικά αποφεύγουμε να αναταράσσουμε τα «νερά». Ίσως να παίζει και αυτό κάποιο ρόλο…

Πλέον η παθητικότητα έγινε ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του λαού μας. Αυτό σε συνδυασμό με τον ατομικισμό, έχουν μετατρέψει έναν λαό που κάποτε πολεμούσε με πέτρες τα πολυβόλα, σ’ ένα λαό μαλθακό, αδιάφορο και καλοπερασάκια, που δεν διαμαρτύρεται για τίποτα, εκτός και αν θίγει το προσωπικό του συμφέρον (υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις ανάμεσα στο πλήθος).

Σίγουρα δεν ζούμε υπό τις συνθήκες της δεκαετίας του ’80, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι τα πάντα γύρω μας είναι τέλεια. Συνεχίζουμε να ζούμε σε μια μοιρασμένη πατρίδα, ακόμα σκοτώνονται άνθρωποι προς όφελος των μεγάλων, ο φασισμός σημειώνει έξαρση, οι πολιτικοί συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται το σύστημα προς όφελος τους και εις βάρος του λαού.

Εφόσον λοιπόν, τρώμε καθημερινά το φαΐ που μας ταΐζουν τα ΜΜΕ και οι πολιτικοί, έχουμε τις ανέσεις μας και την προσωπική μας ευμάρεια, γιατί να δυσανασχετούμε και να διαμαρτυρηθούμε; Γιατί να τα χάσουμε όλα αυτά; Τι κι αν μας κατακλέβουν με τους φόρους, τι κι’ αν κάθε λίγο έρχονται στην επιφάνεια οικονομικά σκάνδαλα…

Συνοψίζοντας, παραθέτουμε τους στίχους από το τραγούδι μας «Απρόσωπη Μάζα»:

‘Ελεγχόμενοι πολίτες

Σαν απρόσωπη μάζα

Προσπαθούν να βολευτούν

μέσα στο σύστημα

Εγκεφαλικά νεκροί

με παράλυτα ένστικτα

καταναλώνουν παθητικά      

 

Εμείς στο περιθώριο

Σαν μαύρα πρόβατα

Με μικρές αντιδράσεις

Πολεμάμε τη σιωπή

Πολεμάμε τη σιωπή’

Παρόλη τη λειψυδρία στο hardcore, διατηρείτε μια υγειές σχέση με τη metal σκηνή του τόπου. Ποιες οι συγγενικότητες που εντοπίζεις όσον αφορά νοοτροπία, μουσικά χαρακτηριστικά; Υπάρχουν κάποια υποείδη που σας τραβάνε περισσότερο;

Αν και το metal είναι πλέον ευρέως διαδεδομένο στο νησί, σίγουρα υπάρχουν συγγενικότητες  όσον αφορά την νοοτροπία και τα μουσικά χαρακτηριστικά. Συγκεκριμένα, παρατηρούμε μια ομοιότητα στην διοργάνωση συναυλιών δίχως χορηγούς ή σπόνσορες (όχι πάντα όμως), αλλά επίσης και κοινές απόψεις  πάνω σε διάφορα θέματα, όπως ο πόλεμος, η καταστροφή της φύσης, οι θρησκείες, ο φασισμός, ο ρατσισμός.

Όσον αφορά τα κοινά μουσικά χαρακτηριστικά, σίγουρα οι γρήγοροι ρυθμοί σε συνδυασμό με άγρια ή brutal φωνητικά και εννοείται η λατρεία για τα moshpits και τον «χορό»!

Όπως έχω αναφέρει πιο πάνω, όλα τα μέλη της μπάντας έχουμε τα δικά μας ακούσματα. Ως επί το πλείστων όμως, μας τραβάνε περισσότερο  το old school thrash, black, death και φυσικά οι Motorhead! (Lemmy = God).

Μιας και σε έχουμε εδώ, τελικά τι απέγινε με τους Αποσύνθεσις; Μοναδικό χνάρι της ύπαρξης τους είναι ένα κομμάτι στη συλλογή «V/A- Slave to Convention, A Tribute to Doom».

Πριν από μερικά χρόνια, προσπαθήσαμε να προβάρουμε ορισμένα κομμάτια που είχαμε γράψει την περίοδο (1992-1997) με σκοπό να τα ηχογραφήσουμε, αλλά για διάφορους λόγους δεν έκατσε η φάση. Κρίμα…

Ακόμα ένα σχήμα που χάθηκε στη δύνη του χρόνου είναι οι Nuclear Mutants. Πες μας κάποια πράγματα για αυτούς αν μπορείς καθώς αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας.

Οι βασικοί δημιουργοί των N.M., ήταν οι αδελφοί  Χάρης (σύνθεση τραγουδιών, στίχοι)και Γιάννης (τύμπανα), μέλη των συγκροτημάτων Αποσύνθεσις και Χαμένη Ύπαρξη  που είχαν διαλυθεί .

Η μοναδική κυκλοφορία των N.M.,  το ‘’Welcome to reality’’ demo tape , αποτελεί ορόσημο της εγχώριας σκηνής. Περιέχει έξι κομμάτια μελωδικού hardcore punk με γυναικεία φωνητικά που εντυπωσιάζουν ιδιαίτερα.

Όταν σε κάποια φάση αποχώρησε ο κιθαρίστας, τον αντικατέστησα και αργότερα ανέλαβα το μπάσο για σύντομο χρονικό διάστημα.

Παραμένοντας στην υπόθεση «κυπριακό hardcore» θα μπορούσες να μας σκιαγραφήσεις κάποια άλλα σημαντικά ορόσημα είτε αυτά είναι έκδοση κάποιου fanzine, διοργάνωση κάποιας εκδήλωσης ή οτιδήποτε χρίζει αναφοράς από το γενικό χώρο στον οποίο αναμειγνύεσαι;

Η κυκλοφορία του fanzine ‘’Αντίδοτο…στα δηλητήρια της πολιτιστικής βιομηχανίας’’ (Άνοιξη 2009 – Φθινόπωρο 2010).

Η συμμετοχή μας στο ‘ΣΚΑΠΟΥΛΑ Fest’ της μαθητικής ομάδας ‘Σκαπούλα’, με τους Μούχλα και τα Μεθυσμένα Ξωτικά από Αθήνα (10/09/2011).

Το live με τους ΕΞΟΝΤΩΣΗ στην Villa Amalias (17/05/2012).

Η συμμετοχή μας στην ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΤΕΚΙΟΥ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ στις 20/05/2012.

Η συμμετοχή μας στην Antifa εκδήλωση – συναυλία με τους Kill the Cat από Αθήνα και τον Joro (13/10/2012).

Τα δυο live με την θρυλική hardcore μπάντα από Αθήνα, τους ANTIΔΡΑΣΗ, στο TEPEE στη Λεμεσό (05/01/2013 και 03/01/2016).

Το live πάρτυ στο Massroom Studio στην Θεσσαλονίκη  με τους Grassroll, Wreckage και Headcleaner (25/07/2013).

Η συμμετοχή μας στο τριήμερο φεστιβάλ ελευθερίας στην Βεργίνα τον Ιούλιο του ΄12 και ’13.

Το live στην Υπόγα Κ94, με τους Grassroll, EDXKEMPER, ΒΡΩΜΟΣΤΟΜΟΙ και στο Πολυτεχνείο (Μηχανουργείο) το ίδιο βράδυ(23/01/2016).

Εξ ‘όσων γνωρίζω έχετε παίξει αρκετές φορές σε Ελληνικό έδαφος, μεταξύ αυτών και στο γνωστό «Μεγάλο Σπίτι». Ποιες οι σχέσεις σας με την Ελληνική σκηνή; Υπάρχει κάποια ιδιαίτερη στιγμή που θυμάσαι από τις εμφανίσεις εκεί;

Είμαστε μέρος της DIY μουσικής ελληνικής σκηνής με την οποία διατηρούμε εποικοδομητική σχέση. Έχουμε κάνει φιλίες με αρκετά άτομα που γουστάρουν τη μουσική μας και γενικότερα αυτό που πρεσβεύουμε. Εδώ θα ήθελα να σημειώσω ότι, η ελληνική σκηνή δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από άλλες σκηνές του ευρωπαϊκού ή άλλου χώρου, εφόσον υπάρχουν ελληνικές μπάντες που είναι καταπληκτικές και αξίζει να ασχοληθεί κάποιος μαζί τους.

Όσες φορές παίξαμε Ελλάδα ήταν κάτι το διαφορετικό. Δεν μπορώ να πω ότι έχουμε μια εμφάνιση την οποία ξεχωρίζουμε, εφόσον όλες οι εμφανίσεις μας εκεί ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Το να ακούς να σου φωνάζουνε «Μπράβο ρε κύπριοι! » είναι αρκετό για να μας δίνει ενέργεια να συνεχίσουμε! Ζήσαμε (και θα ζήσουμε) αξέχαστες στιγμές στην Ελλάδα!

Ποια σχήματα ή άτομα ξεχωρίζεις από την εν λόγω σκηνή; Όχι τόσο για τη μουσική τους όσο και για το ήθος, την ακεραιότητα τους και τα πιστεύω τους.

Β, Γιώργος, Άρης (Downward Spiral), Ξενιος Ζίττης (Rusted Lock), Γιώργος  Παυλίδης (Χάσμα), Γιάννης Μπιλίρης (Μεθυσμένα Ξωτικά), Darek (Scarecrow), Νίκος (Now or Never), Αλέκος και Γιάννα (Χειμερία Νάρκη), τους Headcleaner και άλλοι τόσοι.

Ποια τα μελλοντικά σχέδια της μπάντας; Live, κυκλοφορίες κτλ.

Αυτή τη στιγμή δουλεύουμε στην ηχογράφηση του νέου μας EP με τίτλο ‘’Ρημαγμένη Γη’’ που θα περιέχει πέντε νέα κομμάτια και θα κυκλοφορήσει σε κασέτα.

Με την ολοκλήρωση της κυκλοφορίας θα προσπαθήσουμε να διοργανώσουμε συναυλίες κυρίως στην Ελλάδα αλλά και να συμμετάσχουμε σε φεστιβάλ.

Λοιπόν Γιώργο κάπου εδώ φτάσαμε στο τέλος. Απλά θα ήθελα να μας αποχαιρετήσεις με τρεις μόνο λέξεις που συνοψίζουν την ουσία των Εν Ψυχρώ.

«FIGHT TO SURVIVE»

 

Τρόποι επικοινωνίας: Facebook